ทางสู่อายุวัฒนะ
หลาย ๆ คนคงได้อ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว แต่ท่านที่ยังไม่ได้อ่านขอนำมาลงไว้
เพื่อเป็นประโยชน์ต่อท่านบ้างไม่มากก็น้อย
|
ทางสู่อายุวัฒนะ
|
คติประจำตัวของท่านผู้เฒ่าเฉินลี่ฟู
ปูชนียบุรุษของพรรคก๊กมิ่นต๊ง
|
บทที่ 1
นอนดีต้องตื่นแต่ยามเช้า
รับประทานข้าวก็เพียงแค่พออิ่ม
เช้าสายบ่ายเย็นมีรอยยิ้ม
ทุกข์ร้อนไปใยไม่ควรเลย
เดิน ๆ วิ่ง ๆ นั้นสำคัญ
หางานทำไปอย่าอยู่เฉย
ทำได้เช่นนี้ไม่เมินเมย
ไหนเลยแก่ชราจะกร้ำกราย |
เพาะกายต้องเคลื่อนไหว
เพาะใจต้องสงบ
การกินการดื่มต้องคอยยั้ง
การนอนการตื่นต้องเป็นเวลา
อาหารต้องสุกจึงจะกิน
น้ำต้องต้มเดือดก่อนจึงจะดื่ม
กินผลไม้และผักให้มาก
กินเนื้อสัตว์แต่น้อย
ส่วนหัวต้องให้เย็น
ส่วนเท้าต้องให้อุ่น
ความพอใจ ในสิ่งที่ตนมีอยู่และความไม่ทะเยอทะยาน
คือความสุขชั่วกาลนาน |
บทที่ 2
เพาะกาย..ต้องเคลื่อนไหว
เพาะใจ..ต้องสงบ
เพาะบุญวาสนา..ต้องอดทน
เพาะอายุวัฒนะ..ต้องทำใจให้สบาย |
|
บทที่ 3
เดิน..วันละห้าพันก้าว
นอน..คืนละเจ็ดชั่วโมง
กิน..ต้องคุมปริมาณ
พัก..ให้ได้ดุลกับการทำงาน
ใจ..สบาย ๆ ตลอดกาล
ปาก..อย่าให้มีเสียงบ่น
สนองตอบ..ประเทศชาติด้วยความชื่อสัตย์ |
|
บทที่ 4
อายุแปดสิบใช่เรื่องแปลก
อายุเก้าสิบมีไม่น้อย
อายุหนึ่งร้อยยังยิ้มย่อง
อายุเจ็ดสิบแค่ตี๋เล็ก
อายุหกสิบวัยนอนเปล
อายุห้าสิบเพิ่งแรกเกิด
ขออย่างเดียว
; กินผักให้มาก ๆ
กินของมัน ๆ แต่น้อย ๆ
ความชั่วอย่าได้แตะ
เช่นนี้แหละ
บุญวาสนาจะคุ้มหัวชั่วหมื่นปี |
|
คือ ความสุข ชั่วกาลนาน
คติ ของเฉินลี่ฟูขอต่อ.กนิด เผื่อท่านนำไปเป็นนิทานสอนลูกสอนหลาน
|